Maak kennis met de bosdames
De Bosdames zijn dames, die samen een leefwereld delen. Paarden en mensen, ieder met een eigen karakter, geschiedenis en rol binnen de groep. Wat hen verbindt is niet dat ze hetzelfde zijn, maar dat ze elkaar de ruimte geven om zichzelf te zijn. Samen vormen zij het hart van de Bosdames.
Sirah
16 jaar, merrie, arabisch volbloed
Sirah kwam hier niet binnen als een onbekende dame, maar als een verhaal, dat al lang bij ons leefde. Haar naam betekent ‘de levensgeschiedenis, een reisverhaal’ en past op een wonderlijke manier bij wie ze is. Sirah is elders jarenlang intensief ingezet, maar hier krijgt haar reisverhaal een nieuw hoofdstuk.
Sirah is diep. Enorm gevoelig. Intelligent. Mysterieus. Er zit iets in haar dat je niet meteen begrijpt, maar dat je wel raakt. Ze opent zich niet zomaar en ook zeker niet voor iedereen. Vertrouwen en een gevoel van veiligheid gaan groeien met de tijd. In de loop der maanden zien we haar langzaam meer ontspannen en gezonder worden. Er zijn steeds vaker momenten, waarop haar echte zelf zichtbaar wordt. Een speels galopje door het bos of over de heuvels, een zachte nieuwsgierigheid, een blik die minder teruggetrokken is, het geven van haar mening. Kleine signalen van levenslust, voorzichtig, maar oprecht. Wat ze vooral nodig heeft, is gehoord en gezien worden.
We weten nog niet wie Sirah hier zal worden, en dat hoeft ook niet. Er is geen richting die ze moet volgen, geen rol die ze moet vervullen. Ze krijgt de ruimte om te ontdekken wat bij haar past. Wat het ook wordt, het mag groeien vanuit veiligheid en vertrouwen.
Jess
23 jaar, merrie, new forest/fell-mix
Jess, oudste dame, heeft een lange weg afgelegd. Een leven waarin haar stem nauwelijks werd gehoord en ze letterlijk en figuurlijk geen identiteit had. Ze was stil, teruggetrokken en bewoog zich vaak aan de rand van de groep. Haar zachte ziel heeft veel gedragen. Het duurde dan ook even voordat ze hier volledig durfde te landen. Haar helingsproces verloopt in lagen, met geduld, zachtheid en ruimte voor haar eigen tempo. In de loop der tijd zien we haar zelfverzekerder worden, meer aanwezig, meer zichzelf.
Jess is uitgegroeid tot een matriarchale aanwezigheid in de groep. Ze is een rots, een punt van aarding. Haar kalme aanwezigheid brengt balans, zonder dat ze daar moeite voor hoeft te doen. Die stille kracht werd opnieuw zichtbaar bij de komst van Sirah. Vanaf het begin bleef Jess dicht bij haar. Niet overheersend, niet beschermend op een harde manier, maar eenvoudigweg aanwezig. Alsof ze herkende wat nodig was. Haar nabijheid gaf rust, een anker.
Onder die rustige buitenkant stroomt een diep gevoelsleven. Wie haar echt leert kennen, ontdekt hoeveel liefde en dankbaarheid er in haar leeft. Haar band met ons is voelbaar en wederkerig. Ze lijkt misschien zo ‘gewoon’, maar in haar eenvoud schuilt iets groots.
Tegelijkertijd heeft ze een speelse en humoristische kant. Ze kan ondeugend zijn en de boel even lekker opschudden. Hersenwerk, academische rijkunst en grondwerk maken haar zichtbaar blij. Waar ze eerst misschien van een afstand toekeek, zien we nu hoe ze meedoet, met aandacht en plezier.
Madra - In memoriam
12 jaar, merrie, arabisch volbloed
Sommige paarden veranderen een landschap. Niet alleen door de sporen die ze achterlaten in hun leefruimte, maar door de sporen die ze achterlaten in de mensen die van hen houden. Madra was zo'n paard.
Ze kwam in ons leven met haar moed, haar nieuwsgierigheid en haar speelse karakter. Ze had een duidelijke mening, een ondeugende humor en een hart, dat zich niet zomaar gaf. Maar als ze je toeliet, deed ze dat volledig.
Ze leerde ons luisteren. Echt luisteren. Niet naar wat wij van haar verwachtten, maar naar wat zij nodig had. Door haar leerden we dat welzijn begint bij het durven loslaten van onze eigen ideeën. Dat herstel niet altijd betekent, dat iets weer wordt zoals het was, maar dat een leven waardevol kan zijn, juist met al zijn kwetsbaarheden.
In de jaren dat ze bij ons was, groeide niet alleen zij. Wij groeiden met haar mee. De leefwereld van de Bosdames draagt haar overal met zich mee. In keuzes die we maken. In paden die we aanlegden. In de visie die we hebben.
In juni 2026 hebben we afscheid van haar moeten nemen. Veel te vroeg. Haar aanwezigheid missen we iedere dag. Maar liefde verdwijnt niet wanneer een leven eindigt. Madra blijft altijd deel uitmaken van deze plek. Van de kudde. Van ons verhaal. En van alles wat hier, dankzij haar, zal zijn en verder zal groeien.
Feline
12 jaar, merrie, engels volbloed
Feline is een hele gevoelige dame. Ze is geen paard, dat zich zomaar opent. Ze observeert eerst, voelt aan, weegt af. Wie haar met zuiverheid benadert, ontdekt een diepe zachtheid, een heel groot hart en een speelse energie. Ze hecht zich sterk aan haar groepje en aan ons.
Haar vroege jaren lieten sporen na. Veiligheid moest voor haar langzaam groeien. In het begin leek ze veel jonger in haar gedrag, alsof ze gemiste tijd probeerde in te halen. Inmiddels zien we haar volwassenheid duidelijker naar voren komen. Ze is stabieler, haar blik is zachter en haar vertrouwen in mensen is gegroeid.
Vera traint haar vanaf de grond, volgens de principes van de Academische Rijkunst. We kijken en luisteren naar haar wensen en mogelijkheden. Dit proces draait niet om doelen of prestaties, maar om vertrouwen en verbinding.
We hebben het er geregeld over, dat Feline ons in de loop der jaren wel iets moois heeft laten zien: dat intentie alles is. Vertrouwen groeit niet omdat je het wil, maar omdat je elke dag opnieuw laat zien wie je bent, hoe lang het ook duurt. Door consequent te blijven. Door helder en eerlijk te zijn. Veiligheid is niet alleen beloven, dat je het bent, maar je moet het ook laten zien, in alles wat je doet.
May - In memoriam
10 jaar, merrie, arabisch volbloed
Ze was Vera's eerste eigen paard. Nieuwsgierig, lief en altijd in voor een avontuur. Achter haar zachte blik schuilde een enorme vriendelijkheid en sterke band met Vera. Dat maakte haar zo bijzonder.
Toen ze bij ons kwam wonen, hoopten we dat rust, ruimte en tijd haar zouden helpen herstellen. Er waren momenten waarop het leek alsof het de goede kant op ging. Hoe moeilijk haar lichaam het de laatste maanden van haar leven soms ook had, steeds weer leek ze de kracht te vinden om door te gaan. Iedere kleine stap vooruit gaf nieuwe hoop. Maar uiteindelijk bleek haar lichaam de strijd niet meer aan te kunnen.
We namen afscheid met iedereen om haar heen. Omringd door liefde, knuffels en tranen mocht ze rustig vertrekken. May werd slechts tien jaar oud. Veel te jong.
May liet zien hoe kostbaar de tijd samen is en hoe diep een band kan worden, ook als die veel korter duurt dan je had gehoopt. Voor Vera betekende ze het begin van een bijzondere reis met paarden. Een reis, die nog iedere dag voelbaar is in de manier waarop we naar paarden kijken en voor hen zorgen.
Vera
18 jaar, dame, mens
Vera heeft een bijzondere gevoeligheid voor dieren. Al op jonge leeftijd was zichtbaar hoe vanzelfsprekend haar verbinding met hen is. Ze leest subtiele signalen, voelt stemmingen aan en reageert met opmerkelijke rust. Die afstemming maakt haar een dragende kracht binnen onze leefplek.
Haar liefde voor paarden begon vroeg. Vanaf haar vierde bracht ze zoveel mogelijk tijd tussen hen door. In de jaren daarna leerde ze niet alleen rijden, maar vooral kijken, verzorgen en begrijpen. Het avontuur met haar eerste eigen paard, May, was intens en vormend. Het afscheid na haar slopende ziekte liet een diepe indruk na, maar bevestigde ook hoe wezenlijk deze weg voor haar is. Met Jess, en later ook Feline, Madra en Sirah, groeit haar rol verder. Vera heeft een scherp oog voor lichaamstaal en weet intuïtief wanneer ze moet handelen en wanneer ze juist ruimte moet laten. Ze begeleidt de dames vanaf de grond volgens de principes van de Academische Rijkunst, met aandacht voor detail en zonder haast. Haar werk draait niet om prestatie, maar om verfijning en wederzijds vertrouwen.
Naast haar zorg voor de paarden brengt Vera creativiteit en visie. Ze denkt mee over inrichting, training en dagelijkse zorg en zoekt voortdurend naar manieren om het welzijn van de kudde te verdiepen. Haar frisse blik wordt gedragen door ervaring en een groeiende kennis.
Samen dromen en bouwen we aan deze plek, waar paarden werkelijk mogen zijn wie ze zijn, waar kennis gedeeld wordt en waar respect de basis vormt van elke beslissing. Voor Vera is dit geen idee, maar een richting waar ze elke dag aan bijdraagt.
Marjolein
50 jaar, dame, mens
Marjolein is de hoedster van deze plek. Wat begon als een verlangen om het anders te doen, groeide uit tot een leefwereld, waarin paarden mogen zijn wie ze zijn. Geen strak omlijnd concept, maar een omgeving die door de jaren heen organisch is gegroeid, luisterend naar de seizoenen, het landschap en de dieren zelf.
Haar benadering van paardenwelzijn is geworteld in aandacht, empathie en integriteit. Dat vraagt om geduld, zelfreflectie en de bereidheid om eigen overtuigingen telkens opnieuw te onderzoeken. Zacht van toon, radicaal in de praktijk. In de omgang met de paarden staat samenwerking centraal. Luisteren, afstemmen en ruimte geven vormen de basis. Ieder paard is uniek, met een eigen geschiedenis en eigen behoeften. Welzijn gaat hier verder dan goede verzorging; het betekent emotionele veiligheid, keuzevrijheid en een omgeving, waarin paarden zichzelf kunnen zijn en mogen groeien.
Samen met haar man Eric, Vera en haar twee zoons draagt zij dagelijks zorg voor deze plek. De ontwikkeling ervan verloopt organisch. Er wordt geplant, gebouwd, nagedacht over biodiversiteit en gezocht naar duurzame oplossingen, die het landschap en de dieren ten goede komen. Voor Marjolein is dit geen project, maar een roeping. Deze plek is veel meer dan een onderkomen voor paarden, het is een levend geheel waarin mens, dier en natuur elkaar beïnvloeden. Vanuit die overtuiging groeit deze leefwereld verder, rustig, doordacht en met respect voor alles wat hier leeft.
